Odpust św. Kaspra del Bufalo oraz Niedziela ku czci Krwi Chrystusa

Nasza wiara podobna jest do domu, który ma fundamenty ściany, dach jak również życie wewnętrzne. Wiara przechodzi przez fascynację, zdumienie, pobożność, by prowadzić nas do decyzji...

Głód słu­cha­nia sło­wa Pań­skie­go…

Kolej­ny raz spo­tka­li­śmy się wraz ze Wspól­no­tą Krwi Chry­stu­sa z Płoc­ka, War­sza­wy, Legio­no­wa, Gar­wo­li­na oraz sym­pa­ty­ka­mi, by zna­leźć pod­czas odpu­stu prze­strzeń, kli­mat do słu­cha­nia Sło­wa Boże­go.

Pod­czas odpu­stu Świę­te­go Kaspra w naszym Domu pod­ję­li­śmy temat naszej wia­ry i jej ele­men­tów skła­do­wych.

Droga siedmiu przelań Krwi Chrystusa

Dro­ga sied­miu prze­lań Krwi Chry­stu­sa

Ks. Mariusz CPPS, pod­czas gło­szo­nej kon­fe­ren­cji pod­kre­ślił, że nasza wia­ra podob­na jest do domu, któ­ry ma fun­da­men­ty ścia­ny, dach jak rów­nież życie wewnętrz­ne. Wia­ra prze­cho­dzi przez fascy­na­cję, zdu­mie­nie, poboż­ność, by pro­wa­dzić nas do decy­zji wybo­ru życio­we­go, któ­ra naj­bar­dziej ure­al­nia się w kry­zy­sach.

Powo­łał się też na Ks. Mar­cyń­skie­go SAC, któ­ry w cza­so­pi­śmie „Nasz prąd” napi­sał, zwra­ca­jąc się do neo­pre­zbi­te­rów: „pozwól­cie sobie na jed­ną głu­po­tę, jed­ną a nie wię­cej, któ­rej poświę­ci­cie myśli, wolę uczu­cia, pra­gnie­nia…”. W swo­im arty­ku­le pytał Co jest tą głu­po­tą? Świę­ty Paweł napi­sał w jed­nym ze swo­ich listów: „Spodo­ba­ło się Bogu przez głup­stwo gło­sze­nia sło­wa zba­wić wie­rzą­cych”.

W trak­cie nasze­go świę­to­wa­nia mie­li­śmy tak­że oka­zję pojed­na­nia w Sakra­men­cie poku­ty. Jak co mie­siąc, poszli­śmy do sied­miu Sta­cji Prze­lań Krwi Chry­stu­sa. Sta­ra­li­śmy się poprzez nie odna­leźć Krew Pań­ską tęt­nią­cą w ota­cza­ją­cym nas świe­cie, ludziach i ich spra­wach, a tak­że otrzy­mać nową siłę i wzbu­dzić w sobie pra­gnie­nie słu­cha­nia sło­wa Boże­go.

Punk­tem kul­mi­na­cyj­nym nasze­go wspól­ne­go świę­to­wa­nia była Msza świę­ta, któ­rej prze­wod­ni­czył ks Mariusz CPPS. Kie­ru­jąc do wier­nych sło­wo pod­kre­ślił, że ludzie potrze­bu­ją pro­ro­ków takich jak św. Kasper, któ­rzy będą odczy­ty­wa­li potrze­by ludzi, a we Krwi Chry­stu­sa odnaj­dy­wa­li siłę. Zwień­cze­niem była moż­li­wość uczcze­nia reli­kwii św. Kaspra del Buf­fa­lo.

Ten wspól­ny czas reflek­sji w Oża­ro­wie kon­fron­to­wał nas i posta­wił przed wyzwa­niem: albo otwo­rzę się na Sło­wo i to Ono będzie czy­ni­ło ze mnie pro­ro­ka albo zamknę się na nie, pozba­wia­jąc źró­dła ducho­we­go życia.

Bookmark and Share